Nagrania i montaż podcastów „Podcast dla HR” realizowanych z Mental Benefits oraz Poradnią Focus w ich siedzibie w Gliwicach. Zapewniłem pełne wsparcie techniczne – kamery, mikrofony, oświetlenie, ustawianie planu, realizacja nagrań.

Po mojej stronie był również montaż nagranych odcinków – montaż multicam z 3 kamer, color grading, edycja, miks i mastering dźwięku, normalizacja głośności.

Łącznie zrealizowaliśmy 50 odcinków.

 

 

Realizacja streamingu – transmisji na żywo dla firmy Ariston, we współpracy z agencją Punkt Krytyczny. Zapewniłem pełne zaplecze techniczne – kamery, mikrofony, oświetlenie, ustawianie planu, realizacja wizji oraz dźwięku, plus realizacja nagrania.

Event odbył się w Wolf Campus Tychy.

 

Nagrania i montaż podcastów „Cześć rodzice” realizowanych z Mental Benefits oraz Poradnią Focus w ich siedzibie w Gliwicach. Zapewniłem pełne wsparcie techniczne – kamery, mikrofony, oświetlenie, ustawianie planu, realizacja nagrań.

Po mojej stronie był również montaż nagranych odcinków – montaż multicam z 3 kamer, color grading, edycja, miks i mastering dźwięku, normalizacja głośności.

Łącznie zrealizowaliśmy 50 odcinków.

 

 

Film krótkometrażowy

„Poranki, kiedy wracamy do domów” to refleksyjny film opowiadający o relacji dwójki przyjaciół których życia i młodość zostają zderzone z traumą, poczuciem osamotnienia i zagubienia. Rozgrywająca się na dwóch płaszczyznach czasowych opowieść, niejednokrotnie przybierająca formę medytacji i impresji to moment zatrzymania się, nabrania oddechu, próby wejrzenia w siebie i emocji które nigdy nie znalazły wentylu do uzewnętrznienia się. Fabuła rozbita na “przed i po” momencie granicznym w życiach bohaterów, ponadto jest skonstruowana niechronologicznie – to układanka której funkcja działa w dwójnasób, jako chęć zaproszenia widza do rozsupływania pętli zdarzeń, jak i pewnego rodzaju oddania “wewnętrznego pejzażu” bohaterów, emocjonalnie rozbitych, zagubionych w meandrach pierwszych momentów dorosłości. To nauka konstruowania samego siebie na nowo ze skrawków wspomnień i mierzenia się z niedoskonałością teraźniejszości.

 

---

Rodzinna inicjatywa – Kolektyw Kuzyni

W grudniu 2020 roku zaproponowałem swojemu bratu i dwóm kuzynom stworzenie autorskiego filmu krótkometrażowego. W dzieciństwie często sięgaliśmy po kamerę i odgrywaliśmy przed nią różne scenki, ale stworzyliśmy również kilka krótkometrażowych i pełnometrażowych filmów. Ale raczej nimi nie będę się tutaj chwalił. Pracę rozpoczęliśmy w styczniu 2021, jako Kolektyw Kuzyni. Pierwotnie zakładaliśmy stworzenie filmu 10-minutowego, ale ilość pomysłów zmusiła nas do wydłużenia czasu o 5, następnie 10 minut. Później zrobiło się 30 minut, a na koniec okazało się, że mamy 40-minutowy film krótkometrażowy. „Poranki, kiedy wracamy do domów”.

 

Proces twórczy oparliśmy o rozmowę. Zamykaliśmy się w piwnicy, żeby odciąć się od świata i przy dźwiękach ulubionej, inspirującej nas muzyki opowiadaliśmy sobie historie. Wiele z nich zapadło nam w pamięć i zmieniło nas oraz nasze postrzeganie świata. W te rozmowy wplataliśmy pomysły jak można przełożyć te sytuacje na język filmowy. Ogólny zarys i pomysł historii to zasługa mojego kuzyna Tymka. Szybko zgodziliśmy się, że film powinien posiadać „klamrę”, która zamknie tę opowieść. Padło na lustrzane odbicie – w pierwszej scenie najazd kamery, a w ostatniej odjazd kamery. Teraz pozostało nam tylko zbudować krok po kroku całą historię.

 

---

Amatorzy wzięli się za tworzenie filmu fabularnego

Od początku wiele rzeczy robiliśmy intuicyjnie, naturalnie, ale również mocno analitycznie, rozbijając wszystko na czynniki pierwsze. Doskwierała nam jednak niepohamowana chęć jak najszybszego znalezienia się na planie i realnej produkcji filmu. Z tego względu z jeszcze niedokończonym scenariuszem 24 kwietnia 2022 roku zaczęliśmy zdjęcia. Paradoksalnie zaczęliśmy kręcić od ostatniego ujęcia filmu.

Ten dzień, klimat, w pewnym sensie powrót do czasów dzieciństwa. Wtedy całe dnie spędzaliśmy kręcąc filmy wywołują u mnie do dzisiaj gęsią skórkę. To ujęcie ustawiło nam w zasadzie cały film. Mieliśmy potwierdzenie, w którą stronę idziemy i każdy był niezwykle zadowolony z efektu.

 

---

Ogromna ilość pochłoniętej wiedzy i wielka motywacja

Przed i w trakcie tworzenia „Poranków, kiedy wracamy do domów”, bez przerwy uczyłem się i poznawałem techniki kinematografii. Moją motywacją była jak najlepsza jakość produkcyjna. Byłem jedyną osobą, która od wielu lat interesuje się aparatami, kamerami, dźwiękiem i innymi technicznymi aspektami. Jednak film fabularny to zupełnie inna liga, jeśli chodzi o poziom nowinek, sztuczek i technologii. Dodatkową, a może główną motywacją dla mnie był mój osobisty cel. Chciałem zmierzyć się ze swoimi słabościami i strachem przed nieznanym, a także rozpocząć zmianę swojego życia.

 

Nie wchodząc w szczegóły, celem było udowodnienie samemu sobie, że jeśli coś sobie postanowię, to potrafię to dowieźć i zawsze dam z siebie wszystko. Cel został osiągnięty, ale zawsze jest „coś za coś”. Nad filmem pracowałem prawie 3 lata, często spędzając całe dnie w samotności, przed komputerem, na czytaniu, oglądaniu filmów mądrzejszych ludzi, szukaniem inspiracji, a wreszcie montażem filmu i postprodukcją dźwięku. Na wszystko trzeba czasu, więc odmawiałem sobie wielu innych zajęć, ale kompletnie tego nie żałuję. Dzięki temu film jest dopracowany i dotarłem do miejsca, gdzie jestem dzisiaj – prowadzę filmbeat productions. Można powiedzieć, że filmbeat wykluł się z ogromnej potrzeby samorozwoju i podzielenia się ze światem kawałkiem siebie.

 

 

---

Kiedy w filmie jedna osoba jest operatorem, dźwiękowcem, montażystą, koloryzatorem, realizatorem dźwięku

Z moim benefitem w postaci wykształcenia na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, na kierunku realizacji dźwięku było mi trochę łatwiej okiełznać aspekty dźwięku w filmie. Również moja praca w Miejskim Ośrodku Kultury w Wojkowicach była związana z nagłośnieniem i oświetleniem imprez.

Miejski Ośrodek Kultury w Wojkowicach był głównym partnerem filmu. Największym wyzwaniem okazało się bycie w jednej osobie operatorem kamery i dźwiękowcem. Całą produkcję ustawiliśmy pod to, żeby było to wykonalne, a efekt był na odpowiednio wysokim poziomie, który sam sobie wyznaczyłem. Ciężko jest trzymać tyczkę z mikrofonem, a jednocześnie kamerę w drugiej ręce! To wymagało kompromisów, na przykład w postaci użycia statywów, w scenach dialogowych.

Ale znowu – nie żałuję tego, że byłem jedynym technicznym na planie. Dzięki temu nauczyłem się wielozadaniowości i poznałem tajniki pracy w każdej z tych specjalizacji. Również po zakończeniu zdjęć – podczas postprodukcji koniecznie chciałem zająć się wszystkim sam. Przede wszystkim dla spróbowania swoich sił, gdyż robiłem to, czym od dawna się interesowałem. Chciałem również dużo się nauczyć, żeby mieć solidne podstawy. Zacząłem od głębokiej wody w postaci filmu fabularnego, więc obecnie małe produkcje nie są mi straszne.

 

 

---

Co robiłem w procesie postprodukcji?

W zasadzie sam montaż filmu nie był bardzo długim procesem. Dokładałem kolejne puzzle sukcesywnie po kolejnych dniach zdjęciowych. Mimo, że film krótki, to tych dni było ponad 20! Tak to jest, jak nie masz doświadczenia i robisz coś pierwszy raz, a ambicja nie pozwala ci zaakceptować czegoś, co nie jest wystarczająco dobre. Więc było sporo poprawek, i dobrze!

Wracając – montaż poszedł całkiem nieźle, również przez to, że w wielu scenach mieliśmy storyboard stworzony przez mojego kuzyna Bartka. Oczywiście były dni, że spędzałem 12h nad jedną sekwencją, która trwa 30 sekund, ale patrząc na 3 lata pracy – montaż nie był najbardziej czasochłonny. Najwięcej czasu spędziłem na postprodukcji dźwięku.

Na dźwięk składa się: to co nagrane na planie, a także cała masa dodanych efektów dźwiękowych, dialogów, narracji, atmosfer, efektów foley. Wiele z nich nagrywałem samemu, a część z nich wyciągnąłem z bibliotek dźwięku (głównie dźwięki tła – atmosfery). Ten proces otworzył mi oczy jeszcze bardziej na to, jak ważny jest dźwięk w filmie. 80% dźwięku w naszym przypadku powstało dopiero w postprodukcji, a nie na planie, co i tak wydaje mi się małym procentem.

 

---

Muzyka filmowa

Mieliśmy dograną kompozytorkę, która w ostatnim momencie musiała opuścić projekt, z powodów zdrowotnych. Wtedy pojawił się FIlip Żółtowski, który szybko wszedł w nasz klimat. Filip stworzył niepowtarzalny soundtrack do „Poranków, kiedy wracamy do domów”. Podkreślił idealnie emocje, które chcieliśmy w filmie przekazać. Muzykę współtworzyła skrzypaczka Milena Jurasik.

Dodatkową muzyką w filmie są autorskie utwory mojej siostry.  @RitaRaga  – Chasing Zephyr Rita Raga ft. Itaya – The door is open. Kolejny utwór to – @junkyard4559  – Quiet!. Kolejny utwór  @oversoundband8411  – Szept. Jeden utwór stworzyłem osobiście.

 

---

O samym filmie pisaliśmy tak

Filmowy projekt zrodzony z pasji i potrzeby podzielenia się ze światem tym co dla jego twórców ważne, ale i niewygodne. To opowieść o momentach granicznych w życiu, radzeniu sobie z traumą i poczuciem winy, a przede wszystkim – zagubieniu w pierwszych momentach dorosłości. To refleksyjna, pełna niedopowiedzeń i symboliki przeprawa do lepszego zrozumienia otaczającej nas rzeczywistości.

Kolektyw Kuzyni tworzą Piotr Grudniak, Bartosz Piątek, Marcin Grudniak i Tymoteusz Piątek. I choć żaden z nich nie ma wykształcenia filmowego, ani nie ukończył szkoły filmowej, to na każdym etapie produkcji starali się zachować jak największy profesjonalizm. Pomagało w tym z pewnością wsparcie wielu ludzi, ich talentów i dobrych chęci.

Jedną z takich osób był Filip Żółtowski odpowiedzialny za skomponowanie muzyki do filmu. To muzyk młodego pokolenia, odnoszący coraz większe sukcesy na polskiej scenie jazzowej, założyciel grupy Filip Żółtowski Quartet.

Chęć stworzenia filmu krótkometrażowego który niósłby ze sobą emocjonalny ładunek, a w konsekwencji byłby środkiem wyrazu czegoś dużo głębszego niż chęć zaistnienia, towarzyszył członkom Kolektywu od wielu lat. Jako dzieci i nastolatkowie zajmowali się kręceniem domowych filmów pełnych absurdalnego humoru i  nieskrępowania jakąkolwiek logiką fabuły.

Ta dziecięca radość tworzenia nigdy ich nie opuściła, a lata które minęły od tamtego czasu pozostawiły inne ślady – przemyśleń, nowych problemów i zmartwień. “Poranki…” są więc rezultatem wspólnej, nomen omen kolektywnej refleksji.

Przedpemiera filmu odbędzie się w Miejskim Ośrodku Kultury w Wojkowicach 29 października 2022 roku. Więcej informacji wkrótce na mediach społecznościowych i stronie MOKu. Niedługo później (bo 20 listopada) pojawi się na kanale YouTube Kolektywu.

 

 

 

---

Przedpremiera w MOK Wojkowice

Sala widowiskowa Miejskiego Ośrodka Kultury w Wojkowicach w błyskawicznym tempie zamieniła się w jeden październikowy weekend (29 oraz 30 października) w profesjonalną salę kinową. A wszystko to za sprawą tajemniczego projektu, którego zapowiedzi mogliśmy śledzić w mediach społecznościowych od jakiegoś czasu. Sprawcą całego zamieszania okazał się Kolektyw Kuzyni – czworo zdolnych chłopaków, których łączą więzy rodzinne, ale przede wszystkim pasja zamiłowanie do X muzy i prawdziwy talent, o czym mogli przekonać się wszyscy, którzy pojawili się na dwóch specjalnych pokazach ich debiutu krótkometrażowego, czyli filmu „Poranki, kiedy wracamy do domów”. Partnerem filmu i organizatorem projekcji był Miejski Ośrodek Kultury w Wojkowicach.

 

 

Pokazy przedpremierowe wypełniły salę widowiskową MOKu, która na oba seanse stała się prawdziwym kinem z profesjonalnym nagłośnieniem, projektorem i wielkim ekranem. Film wywołał wiele pozytywnych wrażeń wśród odbiorców. Duży ładunek emocjonalny, który swoją historią przekazali innym, wzruszał, skłaniał do refleksji i zastanowienia nad własną codziennością. Jak sami mówią ogromna ilość interpretacji, które usłyszeli od widzów, to największa nagroda za dwuletnią pracę nad projektem. Ich celem było zostawienie furtki odbiorcom do swobodnego interpretowania “Poranków, kiedy wracamy do domów”. Śmiało możemy powiedzieć, że udało się to osiągnąć.

 

 

Ilość symboliki, niedopowiedzeń, różne płaszczyzny czasowe, literacka narracja, oszczędne (ale trafiające w punkt) dialogi, ogromna rola dźwięku, świadoma gra ciszą, wiele postprodukcyjnych “smaczków”, praca kamery, piękne kadry i świetna muzyka Filipa Żółtowskiego, w wykonaniu jego samego i skrzypaczki Mileny Jurasik – to wszystko złożyło się na finalny efekt, który przeszedł najśmielsze oczekiwania wielu widzów i nas – MOKu. Owacje na stojąco i łzy wzruszenia wśród publiczności tylko utwierdziły naszych wspaniałych chłopaków, że było warto i należy zawsze podążać za swoimi marzeniami – a jesteśmy pewni, że przedpremiera w Miejskim Ośrodku Kultury w Wojkowicach to dopiero początek ich filmowej przygody.

 

 

---

 

Zmiana planów publikacji filmu

Kolejny etap projektu pierwotnie zakładał premierę filmu na kanale Kolektywu Kuzyni na YouTube 20 listopada 2022. Plany jednak uległy zmianie w wyniku nieprzewidzianych przez chłopaków okoliczności i zaangażowaniu pomocnych ludzi. “Poranki, kiedy wracamy do domów” bowiem zostaną wyświetlone stacjonarnie w Sosnowieckiej Zagłębiowskiej Mediatece w styczniu 2023 roku.

Wiemy, że chłopaki pracują nad zaprezentowaniem filmu również w innych instytucjach w zagłębiu, na śląsku, a także w całej Polsce. Z tego powodu premiera na YouTube zostaje przesunięta do momentu wyczerpania wszystkich pomysłów i możliwości projekcji stacjonarnych.

Zależy im na tym, ponieważ po 2 latach oglądania filmu setki, a może tysiące razy, po przedpremierze w MOKu stwierdzili, że ich dzieło nigdy nie zrobiło na nich takiego wrażenia jak na wielkim ekranie z potężnym nagłośnieniem. Marzą, żeby więcej widzów miało możliwość PRZEŻYCIA filmu, a nie tylko jego obejrzenia.

“Poranki, kiedy wracamy do domów” są aktualnie zgłaszane na polskie i zagraniczne – międzynarodowe konkursy i festiwale filmowe.

Z całego serca dziękujemy i jesteśmy dumni, że mogliśmy zostać głównym partnerem filmu krótkometrażowego “Poranki, kiedy wracamy do domów”. Jest to pierwszy film w historii naszego miasta, który został zrealizowany przy naszym wsparciu. Przez amatorów, ale według nas i wielu widzów – na poziomie profesjonalnego kina, pełnego pasji i emocji.

Wierzymy, że droga do dalszych sukcesów stoi otworem przed Kolektywem Kuzyni, czego cała ekipa Miejskiego Ośrodka Kultury w Wojkowicach mocno młodym filmowcom życzy.

 

---

 

Pomocni ludzie „Poranków, kiedy wracamy do domów”

Ten film na pewno nie wyglądałby tak samo, gdyby nie ludzie dobrej woli, którzy zdecydowali się nam pomóc.

• Barbara Pawlak – Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Wojkowicach
• Michał i Karolina Grudniak
• Sonia Szymanek
• Filip Żółtowski i Milena Jurasik
• Katarzyna Kościelny
• Iwo Kaliński
• Gosia Grudniak
• Statyści: Monika Czogalik, Tymon Grudniak, Anna Knapik, Bartosz Knapik, Szymon Romanek, Joanna Szymanek, Grażyna Wesel, Marcin Wesel, Dominik Zieliński
• Zagłębie Talentów
• Dominik Zachariasz – fotograf
• Małgorzata Obielak – fotograf

 

---

Pokazy w kinach

Dzięki wielu ludziom udało nam się zorganizować aż 17 pokazów stacjonarnych, na których zawsze rozmawialiśmy z widzami po seansie. Projekcje odbyły się w różnych instytucjach kultury w Zagłębiu i na Śląsku. Zorganizowaliśmy również kilka pokazów dla uczniów szkół podstawowych i średnich.

Z naszych kalkulacji wynika, że „Poranki, kiedy wracamy do domów” przyciągnęły 1300 widzów (plus YouTube). Usłyszeliśmy masę ciekawych interpretacji, co tylko utwierdziło nas w przekonaniu, że ten film miał być w zupełności otwarty, bez narzucania konkretnej narracji. Każdy widz przeżywa i czuje go w inny sposób i to jest w tym wszystkim najpiękniejsze.

Piękne jest również to, jak uwielbiam dodawać sobie pracy! Bo przecież nie nauczyłem się wszystkiego! Dźwięk do filmu stworzyłem w wersji stereo, bo przecież pokazy w MOKu i YouTube – wszędzie stereo. Po co jakiś tam dźwięk przestrzenny?

Pojawiła się opcja zorganizowania projekcji w Kinie Studyjnym Kadr w Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej oraz w kinie studyjnym Kopalni Kultury w Czeladzi. No więc? Nie wyświetlę przecież filmu w stereo w kinie! Więc zaczął się kolejny proces przerabiania dźwięku na dźwięk przestrzenny 5.1. Ależ to była podróż. Po raz kolejny zaszyłem się i tworzyłem. Wydawać by się mogło, że wystarczy magicznie „rozszerzyć” dźwięk i gotowe. Chciałbym! Zajęło to naprawdę dużo czasu, ale znowu – było warto.

Film zyskał nowe życie, a ja kolejny powód do wiary we własne możliwości. Jak zabrzmiało na pokazach kinowych? Oczywiście w obu kinach trochę inaczej, to normalne, ale było naprawdę dobrze, szczególnie że to był mój i nasz debiut w zasadzie w każdym aspekcie produkcji filmowej.

 

 

---

 

Festiwale filmowe i nagrody

Miejsce filmu krótkometrażowego to festiwale filmowe. „Poranki, kiedy wracamy do domów” zgłosiliśmy na wiele międzynarodowych festiwali filmowych. Na niektórych z nich zostaliśmy docenieni za całokształt, a także zdobyliśmy indywidualne nagrody. Pełna lista nagród:

1. „Monthly Best Short Cry” | Riservati Film Festival | Anglia
2. „Best No-Budget Film” | Sea of Art | Norwegia
3. „Best Debut” | Cinalfama Film Awards | Portugalia
4. Nominacja „Best Screenplay” – Tymoteusz Piątek | Cinalfama Film Awards | Portugalia
5. „Best Cinematographer” – Piotr Grudniak | Vienna International Film Competition | Austria
6. „Best Editor” – Piotr Grudniak | Vienna International Film Competition | Austria
7. „Best Composer” – Filip Żółtowski | Vienna International Film Competition | Austria
8. „Best Actor” – Bartosz Piątek | Sevilla Indie Film Festival | Hiszpania
9. „Best Supporting Actor” – Marcin Grudniak | Sevilla Indie Film Festival | Hiszpania
10. „Best First-Time Director” – Bartosz Piątek | Sevilla Indie Film Festival | Hiszpania
11. “Best Editing” – Piotr Grudniak | Barcelona Indie Awards International Festival | Hiszpania
12. “Best Drama” | Alternative Film Festival | Kanada
13. „Honorable mention” | Brno Film Festival | Czechy
14. „Official selection” | Lift-Off Sessions | Anglia
15. „Official selection” | Rome Outkast Independent Film Award | Włochy
16. „Official selection” | Oneness Film Festival | Kanada
17. „Official selection” | Rome Prisma Film Awards | Włochy
18. „Official selection” | First-Time Filmmaker Sessions | Anglia
19. „Finalist” | Boden International Film Festival | Szwecja
20. „Official selection” | Luleå International Film Festival | Szwecja
21. „Official selection” | Kosice Independent Film Festival | Słowacja
22. “Official selection” | Europa Film Festival | Hiszpania
23. „Finalist” | Fotofilm Internatıonal Short Film Festival | Turcja

Teledysk „Spalto” – case study realizacji w plenerze

Wspólnie z raperem Ten Franko stworzyliśmy teledysk do utworu „Spalto”, który zrealizowaliśmy w plenerze, na jurze krakowsko-częstochowskiej. Projekt ten był wyjątkowy z wielu powodów: od wyboru miejsca, przez wyzwania techniczne, po samą realizację, która odbyła się w wyjątkowo trudnych warunkach. Zajęło nam to łącznie około kilka godzin zdjęciowych, a cały teledysk z postprodukcją (montażem, kolor korekcją, color gradingiem i poprawkami) zamknęliśmy w trzech dniach intensywnej pracy.

---

Wyzwania plenerowe i techniczne

Zdjęcia zostały nakręcone w chłodny, ale słoneczny dzień, kiedy słońce było nisko na horyzoncie. To świetna okazja do uzyskania efektu naturalnego kontrastu w ujęciach, ale i spore wyzwanie, jeśli chodzi o kadrowanie i wykorzystanie światła zastanego. Otoczenie, które wybrał artysta, to mały wodospad, rzeczka, las i skałki – całość w promieniu 500 m, co pozwoliło na zrealizowanie wszystkich ujęć w krótkim czasie.

Choć same warunki sprzyjały kreatywności, największym problemem była niska temperatura (blisko 0°C). Choć sprzęt (Sony FX3, Ronin RS3 Pro) nie miał problemu z działaniem w takich warunkach, raper borykał się z zimnem, co sprawiało, że każda scena musiała być nakręcona możliwie jak najszybciej.

---

Kreatywne podejście i efekty postprodukcji

Artyście zależało na uzyskaniu vintage’owego looku, który udało się osiągnąć dzięki odpowiedniemu dobraniu ustawień kamer oraz efektom postprodukcji. W procesie koloryzacji wykorzystałem wtyczki, które umożliwiły imitację taśmy filmowej, dodanie ziarna oraz winiety, co w połączeniu z precyzyjnym color gradingiem pozwoliło uzyskać pożądany klimat.

Wszystkie ujęcia były filmowane w plenerze przy użyciu światła zastanego. By uniknąć zbyt płytkiej głębi ostrości, zastosowałem filtr ND, który umożliwił mi kontrolowanie ekspozycji i zachowanie wyrazistości tła, mimo dość jasnych warunków. Używałem także matte box’a, aby ograniczyć nadmierne oświetlenie wpadające do obiektywu w momencie, gdy słońce było zbyt intensywne.

---

Różnorodność technik filmowych – od ręki, przez gimbal, po statyw

Realizacja klipu wymagała pomieszania różnych technik filmowych. Artyście zależało na statycznych ujęciach, z efektem powolnego zbliżania, ale z powodu zimna szybko porzuciłem statyw na rzecz filmowania z ręki. W postprodukcji dodałem stabilizację, co dało efekt zbliżony do zdjęć na statywie. Gimbal wykorzystaliśmy do kilku ujęć, gdzie raper rapował do kamery, idąc w przód, a kamera przesuwała się w przeciwnym kierunku, oraz do dynamicznych przejazdów i okrążeń postaci.

Obiektywy Sony 16-35mm GM II oraz 28-70mm GM II pozwalały mi na uzyskanie szerokich kadrów oraz detali, a różnorodne kąty kadrowania – od zdjęć pod światło, przez ujęcia w cieniu, aż po te kręcone ze słońcem z boku – tworzyły spójną, zróżnicowaną narrację wizualną.

---

Spontaniczna realizacja z artystą – inspiracje i wyzwania

Przed rozpoczęciem zdjęć, raper wysłał mi teledysk innego artysty, którym się inspirował. To bardzo pomocne, ponieważ natychmiast zrozumiałem jego wizję estetyczną i wiedziałem, jakich kadrów szukać. Choć główna koncepcja była jasna, na planie pojawiły się także elementy spontaniczne, które wprowadziły do pracy dodatkową energię. W tym przypadku połączenie wcześniejszych przygotowań z dynamicznymi decyzjami na planie dało naprawdę interesujący efekt końcowy.

---

Teledyski hip-hopowe w plenerze – podsumowanie

Projekt do utworu „Spalto” to doskonały przykład, jak różnorodne techniki filmowe, dobra współpraca z artystą i umiejętność pracy z naturalnym światłem mogą stworzyć unikalny teledysk. Choć warunki były trudne, a czas mocno ograniczony, ostateczny efekt przekroczył nasze oczekiwania, łącząc vintage’owy klimat z nowoczesnym stylem filmowania.

Jeśli szukasz operatora kamery do swojego teledysku lub innego projektu filmowego, zapraszam do współpracy.

Teledysk mastershot „Guccinamnie” – case study z raperem Ten Franko

W jednym intensywnym dniu zdjęciowym, wspólnie z raperem Ten Franko, stworzyliśmy teledysk do utworu „Guccinamnie”. Był to wyjątkowy projekt, ponieważ zdecydowaliśmy się na formę mastershotu – teledysku nakręconego w jednym, płynnym ujęciu, bez cięć montażowych. Tego rodzaju realizacja wymaga precyzyjnego planowania i pełnego zaangażowania całego zespołu.

---

Wyzwania przy realizacji mastershotu

Największym wyzwaniem była ograniczona ilość czasu oraz specyfika miejsca – przeszklona elewacja willi, w której odbywały się zdjęcia. Przez duże okna często widoczne było moje odbicie podczas filmowania. Zazwyczaj staram się unikać takich efektów, jednak artysta i reżyser w jednej osobie uznał, że nie ma potrzeby tego ukrywać – widoczne odbicie operatora podkreślało autentyczność procesu i wpisywało się w jego artystyczną wizję.

Przeszliśmy z kamerą przez niemal każdy zakamarek willi, budując dynamiczną narrację w jednym ujęciu. Mastershot wymagał także perfekcyjnej synchronizacji ruchów kamery z akcją i występem rapera. W takich projektach każdy szczegół ma znaczenie – błędny ruch, nieprzewidziana sytuacja czy złe kadrowanie zmuszają do powtarzania całej sekwencji od początku.

---

Techniczne aspekty i wizja artystyczna

Do realizacji ujęcia wykorzystałem obiektyw Sony 16-35mm GM II, który pozwolił mi na uzyskanie szerokich kadrów i płynne przechodzenie między różnymi przestrzeniami w domu. Decyzja o filmowaniu „z ręki” była zgodna z wizją artysty – chciał, aby ujęcia miały surowy, chaotyczny charakter, przypominający „bujanie się” w rytm muzyki. Tego efektu nie można było osiągnąć za pomocą gimbala, który stabilizuje obraz. Dynamika ruchu kamery nadawała klipowi energię i autentyczność, doskonale pasującą do klimatu utworu.

---

Teledyski hip-hopowe w praktyce – co wyróżnia „Guccinamnie”?

Teledysk do „Guccinamnie” to przykład, jak ograniczenia mogą stać się atutami. Filmowanie mastershotu w krótkim czasie, z minimalnym oświetleniem i koniecznością improwizacji, wymagało ode mnie elastyczności i doświadczenia. Każdy krok był dokładnie przemyślany, ale jednocześnie musiałem być gotowy na spontaniczne decyzje.

Praca z kamerą Sony FX3, w połączeniu z odpowiednim obiektywem, pozwoliła mi uzyskać doskonałą jakość obrazu w dynamicznych warunkach. To projekt, który pokazuje, jak technologia i kreatywność mogą współpracować, by osiągnąć wyjątkowy efekt wizualny.

---

Realizacja teledysków – zapraszam do współpracy

Tworzenie teledysków, takich jak „Guccinamnie”, to nie tylko wyzwanie techniczne, ale przede wszystkim sposób na uchwycenie artystycznej wizji w ruchomych obrazach. Jeśli szukasz profesjonalnego operatora kamery i montażysty, który pomoże Ci zrealizować Twoje pomysły – od teledysków hip-hopowych po inne projekty wideo – zapraszam do współpracy.

Napisz do mnie, a razem stworzymy coś niepowtarzalnego!

Produkcja teledysku hip-hopowego – case study: Ten Franko – Wyższa półka

Produkcja teledysków to proces, który często łączy precyzyjne planowanie z koniecznością szybkiego podejmowania decyzji na miejscu. Jednym z ostatnich projektów, które miałem przyjemność zrealizować, był klip do utworu hip-hopowego „Wyższa półka” autorstwa rapera Ten Franko. To wyjątkowy przykład, jak spontaniczność i kreatywność mogą się połączyć, by stworzyć efekt, który przyciąga uwagę.

W tym projekcie odpowiadałem za obsługę kamery, oświetlenie planu, montaż teledysku oraz jego kolor korekcję. Co ciekawe, szczegóły wizji rapera poznałem dopiero na planie. Praca była więc bardzo dynamiczna i wymagała ode mnie szybkiego dopasowania się do jego pomysłów i realizowania ich w czasie rzeczywistym.

Sam scenariusz oraz reżyseria były dziełem rapera, który miał jasno określony kierunek artystyczny. Moim zadaniem było uchwycenie tej wizji w każdym detalu, a także wykorzystanie narzędzi i umiejętności, by jak najlepiej oddać klimat utworu.

---

Realizacja klipów – wyzwania i rozwiązania

Jednym z największych wyzwań podczas realizacji tego teledysku był ograniczony czas zdjęciowy. Całość kręciliśmy w wynajętym budynku, gdzie mieliśmy tylko jeden wieczór na nagranie wszystkich scen. Taka sytuacja wymagała maksymalnego wykorzystania dostępnych zasobów – zarówno światła zastanego, jak i dodatkowego oświetlenia.

Największą przestrzeń w domu, gdzie realizowana była znaczna część ujęć, oświetliłem lampą Aputure LS 60x z softboxem Lantern, która dzięki swojej wszechstronności pozwoliła na równomierne rozprowadzenie światła. W pozostałych scenach korzystaliśmy głównie z naturalnego oświetlenia i dostępnych w budynku źródeł światła, dostosowując kadrowanie i ustawienia postaci, by osiągnąć jak najlepszy efekt wizualny.

Do realizacji zdjęć wykorzystałem kamerę Sony FX3, która doskonale sprawdza się w trudnych warunkach oświetleniowych. Dzięki jej możliwościom uchwyciliśmy szczegóły i klimat każdej sceny, nawet przy ograniczonym dostępie do profesjonalnego oświetlenia.

Cała produkcja – od preprodukcji po finalne poprawki – zajęła około trzech dni. Po intensywnym wieczorze zdjęciowym spędziłem dwa dni na montażu i kolor gradingu, aby nadać klipowi profesjonalny i spójny charakter.

---

Profesjonalna realizacja teledysków – moje podejście

Każdy projekt, w tym również realizacja teledysków hip-hopowych, to dla mnie okazja do wykorzystania pełni moich umiejętności oraz elastyczności w podejmowaniu decyzji na planie. W tym przypadku współpraca z artystą, który jednocześnie stworzył utwór, scenariusz i reżyserował klip, była bardzo dynamiczna, co wymagało szybkich reakcji i dopasowania się do spontanicznej wizji twórcy.

Moje doświadczenie jako operatora kamery oraz montażysty pozwala mi sprostać nawet najbardziej wymagającym projektom. Znajomość technik oświetlenia i umiejętność pracy z narzędziami, takimi jak Aputure LS 60x czy Sony FX3, daje mi pewność, że efekty końcowe są na najwyższym poziomie.

---

Skontaktuj się – produkcja klipów hip-hopowych i nie tylko

Jeśli szukasz profesjonalisty, który zrealizuje Twój teledysk – od ujęć kamerą, przez montaż, po kolorystykę – skontaktuj się ze mną. Zadbam o to, aby Twoja wizja stała się rzeczywistością, a efekt końcowy wyróżniał się na tle innych.

Zapraszam do współpracy – razem stworzymy coś wyjątkowego!

W dniach 18-20 września 2024 filmowo dokumentowałem zniszczenia w Lądku-Zdrój, mieście dotkniętym ogromną falą powodziową, powstałą w wyniku przerwania wałów tamy na suchym zbiorniku w Stroniu Śląskim. Wyprawę zaproponował oraz towarzyszył mi fotograf Dominik Zachariasz (https://dominikzachariasz.pl). Było to możliwe dzięki gościnności organizatorom Festiwalu Górskiego (https://www.festiwalgorski.pl). Wolontariusze festiwalu zorganizowali zbiórkę darów w kinoteatrze w Lądku-Zdrój, a także zbiórkę pieniędzy na najpotrzebniejsze produkty oraz sprzęty, które pomogą mieszkańcom oraz miastu podnieść się przed nadchodzącą zimą – https://zrzutka.pl/powodzianom

Jest to mój pierwszy materiał w okolicach reportażu/relacji/dokumentu.

Produkcja i postprodukcja teledysku do utworu Rity Ragi – Leć na cztery świata strony. Zdjęcia powstały w całości w Dąbrowie Górniczej, w maju oraz czerwcu 2024. Rita o koncepcji pisze tak: „Równowaga jest kluczem do dobrostanu – wewnętrzny balans i harmonia z otoczeniem dają przestrzeń dla kreatywności oraz realizowania swoich wizji, spełniania marzeń W klipie podzieliśmy się naszym spojrzeniem na drogę rozwoju: kontakt z naturą, poszerzanie wiedzy, praktyki oddechowe i ruchowe”

Produkcja 6 filmów na kanał YouTube Arche Consulting. Do nagrań użyłem promptera, dwóch kamer, oświetlenia, mikrofonu krawatowego i mikrofonu typu shotgun. Na postprodukcję składał się montaż, koloryzacja, edycja i miks dźwięku oraz dobór muzyki. Dodatkowo nagraliśmy 6 rolek na social media z zapowiedzią odcinków.